De mens achter de patiënt

Als twee studenten aan de universiteit van Maastricht, de een gezondheidswetenschappenstudent en de ander geneeskundestudent, staan wij aan de vooravond van onze carrière in de medische wereld. Onderweg naar deze carrière, word je beïnvloed door allerlei medici. Al deze ervaringen samen zorgen uiteindelijk voor de arts, beleidmaker, verpleegkundige, fysiotherapeut of psycholoog die je zult worden. Maar soms, zorgt een bepaalde ervaring niet alleen voor vorming, maar zet deze je ook aan tot actie.

Zo gebeurde dit ook bij ons, voordat wij ons project Mens Achter de Patiënt opzetten. Tijdens een patiëntencollege werd à la Collegetour aan het eind gevraagd wat de patiënt mee zou willen geven aan alle toekomstig artsen in de zaal. Zij antwoordde voor ons enigszins onverwacht, maar daarnaast ook heel dapper, dat je als arts “meer aandacht voor de patiënt moet hebben, en niet enkel voor de klacht. Empathie in de zorg is soms ver te zoeken.”. Toen deze uitspraak de volgende dag werd versterkt door een artikel in Arts en Auto, was het voor ons duidelijk: er is volgens patiënten meer behoefte aan empathie en compassie in de zorg. Wat wordt er op dit moment gedaan om dit te ondervangen? Er wordt veel getraind op communicatievaardigheden, maar je oefent toch vaak op simulatiepatiënten. Juist een ervaring met een échte patiënt, met échte klachten en emoties, dat ontbreekt momenteel. Onderwijs dat zich niet richt op het omgaan met patiënten, maar juist op de mens achter de patiënt.
Daartoe hebben wij een kort onderwijsprogramma ontwikkeld. Binnen een tijdspanne van drie weken, waarin drie bijeenkomsten plaatsvinden, worden toekomstig zorgprofessionals gekoppeld aan chronisch zieke patiënten. De eerste bijeenkomst vindt plaats op de onderwijsinstelling en focust zich op de zorg in het algemeen. Aan het eind van deze bijeenkomst wordt iedere student aan een patiënt(e) gekoppeld. Dit koppel gaat in een volgende bijeenkomst één op één praten over de impact die chronische ziekte heeft op het leven van de mens achter de patiënt. Ook wordt gedeeld hoe zorgprofessionals dit proces in positieve of negatieve zin hebben beïnvloed. Deze bijeenkomst vindt plaats op een locatie gekozen door de patiënt, zodat die zich veilig voelt om zijn of haar ziekteproces te delen. In de derde en afsluitende bijeenkomst delen zowel de studenten als patiënten hun ervaringen, maar staan vooral de lessen voor de toekomstig zorgprofessionals (lees: studenten) centraal.
De kracht van dit onderwijsblok zit ‘m in de ervaring die het biedt aan zowel de student als de patiënt. De blik van de studenten wordt enorm verruimd door te ervaren wat ziekte echt met mensen doet en hoe groot hun invloed hierop wel niet is. Dit werkt enorm motiverend. Daarnaast biedt het patiënten een podium om hun verhaal te doen en verkrijgen zij ook nieuwe inzichten over hun eigen ziekteproces.
Op deze manier pakken wij het gebrek aan empathie in de gezondheidszorg aan bij de bron, namelijk de toekomstig zorgprofessionals. Als ze in de basis van hun opleiding meekrijgen hoe belangrijk de mens achter de patiënt is, zullen ze hier tijdens hun medische carrière oog voor houden. Patiënten willen niet behandeld worden als een bundel symptomen, maar als mens. Pas wanneer we met z’n allen gaan werken vanuit de behoefte van de mens en niet vanuit het aanbod van de zorg, kunnen we écht goede zorg gaan leveren. Want dat is waar we het uiteindelijk allemaal voor doen: goede zorg voor de mens.

Heeft dit verhaal uw interesse gewekt? Kijk dan op onze website: www.mensachterdepatient.nl
Denkt u ons te kunnen helpen met ons project en zou u graag met ons van gedachte wisselen, neem dan contact op via map@maastrichtuniversity.nl of via onze Facebook pagina: ‘Mens Achter de Patiënt’ (www.facebook.com/MAPmaastricht)
Denkt u dat Mens Achter de Patiënt van toegevoegde waarde zou kunnen zijn voor uw onderwijsinstelling, dan horen wij ook graag van u!

Geschreven door: www.mensachterdepatiënt.nl

Related Posts

Praat mee!