“De revolutie in de zorg dient warm en zacht, maar zeker ook wat meer ondeugend te zijn.”

Het is “The Day After” mijn workshop tijdens het inspirerende congres over Waarde-volle zorg van LOC in Arnhem. Die workshop ging over wel of niet gezien worden vóór, na en tijdens mijn pittige operatie, nu bijna 3 maanden geleden.

De impact van ‘het niet gezien worden’ is enorm. En omdat ik het erg emotioneel vond om hierover direct te praten met de aanwezigen, heb ik 3 Vlogs erover laten zien aan de aanwezigen. Ik heb in totaal 6 Vlogs over dit onderwerp gemaakt, die hier allemaal online te volgen zijn.

Na het afspelen, was het een ‘feest’ van herkenning, nou ja, ‘feest’?

De ervaringen die we met elkaar deelden waren triest en zo jammer dat ons zorgsysteem vaak nog zieker blijkt dan wijzelf.

Het hele goede nieuws is dat een aantal aanwezigen gelukkig zeer gedreven zijn om hierin verandering te brengen. Een opmerking van een warme vrouw met 2 petten op, die van verpleegkundige en die van lid van de ‘mensenraad’ (laten we meteen Jan Rotmans zijn advies opvolgen en geen cliënt en patiënt meer gebruiken, omdat dit je als mens reduceert naar een ding).

Zij vertelde dat zij tegen muren aanliep. Wat haar ontmoedigde. Maar juist daar waar wij ontmoediging voelen, daar is het volgens mij vaak ook zaak om door te gaan. Omdat we niet mogen opgeven, omdat de doorbraak daar komt waar we (ont)moedig doorgaan. De urgentie is nu zodanig dat we niet meer weg kunnen en mogen kijken. Omdat er 1,5 miljoen mensen zijn, die niet voor zichzelf op kunnen komen zoals ik dat meestal wel kan. Omdat iedereen behandeld wil worden als volwaardig mens en niet als een cliënt of patiënt welke een onderdeel zijn geworden van het systeem.

Als we de moed hebben en het bewustZIJN om te erkennen dat wij het systeem ZIJN, dat wij dus ook de verandering kunnen/gaan zijn, dan pas komt de opening voor de kanteling van systeemzorg naar mensgerichte, waardevolle zorg.

Met deze workshop en mijn Vlogs wil graag het voorbeeld geven, omdat ook ik liever had weggekeken om mij met mijn revalidatie en herstel bezig te houden. Om niet de pijn te hoeven voelen van niet gezien, niet gehoord te zijn. En die telkens weer op te rakelen. Alleen ben ik een ondeugende rebel en verzet iedere vezel van zelfs mijn pijnlijke lichaam zich tegen deze wijze van met mensen omgaan.

Zoals Jan Rotmans het gisteren tijdens zijn presentatie verwoordde: “De revolutie dient warm en zacht, maar zeker ook wat meer ondeugend te zijn.”

Van harte hoop ik dat we allen een beetje van onze ondeugendheid kunnen opgraven… graag met charme en warmte, want dat is ook waar we allen zo behoefte aan hebben ❤

 

Geschreven door: Marga Mus

Related Posts

Praat mee!