Mag het ietsje Leuker?

Vanaf mijn jeugd heb ik een mobiliteitsding. In het begin was er goed mee te leven ondanks of dankzij regelmatig een gipsbeen en operaties. Inmiddels heb ik twee nieuwe knieën, een trapliftje, toiletverhoging, een invalidenparkeerkaart en handbraces.
En nu is het tijd voor een sta-op-stoel, zegt de huisarts. Ik steiger: waar sommigen leeftijdsgenoten proberen met facelifts, botoxinjecties of supercrèmes de tijd op afstand te houden, verzet ik mij tegen de sta-op-stoel, in mijn optiek zo’n typisch oude mensen ding. Ik wil geen sta-op-stoel, ik heb meer dan genoeg kunst en vliegwerk om me heen!

Mijn man ziet het anders en kijkt naar de praktische kant. Hij weet hoe fijn het voor me is als ik gewoon kan opstaan. Maar dat wil ik niet horen.
Mijn zoon ziet het ook anders en kijkt eveneens naar de praktische kant. Onder het mom van ‘het oog wil ook wat’ mailt hij me een website met, zoals hij zegt, relaxstoelen.
Dat klinkt al een stuk beter. Die stoelen zien er ook inderdaad een stuk mooier uit dan de ‘hulpstoelen’ uit de thuiszorgwinkel bij mij in de buurt.
Er kleven echter twee ‘maartjes’aan : de relaxstoelenwinkel is nogal aan de prijs en hij zetelt in Sittard.

Mijn man, de schat, vindt de prijs geen bezwaar.
Mijn zoon, de schat, vindt de afstand geen bezwaar en gaat met me mee naar Sittard.
De verkoper (Peter), de schat, legt alles tiptop uit en helpt mij over mijn sta-op-stoelvrees heen.
De sta-op-stoel staat inmiddels thuis. Hij past uitstekend bij mijn interieur (RVS, leer, strak ogend), is makkelijk te bedienen, zit lekker en staat ook goed op.
De moraal van dit verhaal?
Als het dan echt moet… kom maar op met je hulpmiddelen leveranciers. Maar zorg er wel voor dat er wat te kiezen valt. Ook al worden we ouder of minder mobiel; we willen het leuk hebben en houden en dat is precies waar See Me zich sterk voor maakt.

 

Geschreven door Marga Mus – See-Me

Related Posts

Praat mee!